Ixachitlan - skradziony kontynent

Na terenach północnego Ixachitlanu, zwłaszcza na zachodnich wybrzeżach, znajdowało się wiele nacji, różniących się od siebie historią, kulturą i językiem. Każda z nich zamieszkiwała wioskę, w której stawiano wielkie domy z desek cedrowych. Belki i słupy, znajdujące się we wnętrzu tych domów były rzeźbione i malowane, by przedstawić rodowód rodziny, który był powodem wielkiej dumy. Z kolei zewnętrznie eksponowano ją właśnie za pomocą totemów, a dokładniej: za pomocą słupów totemowych, które stawiano przed domami, tak by każdemu gościowi wioski od razu rzucał się w oczy.

Na zdjęciu totem w stanie surowym (niepomalowany), znajdujący się w "Stanley Park" w mieście Vancouver, (Brytyjska Kolumbia, Kanada).

Totemy tych ziem były rzeźbione z żywotników olbrzymich. Każde nacięcie na totemie ma jakieś znaczenie, podobnie, jak każda figura. Na przykład orzeł oznacza królestwo powietrzne, wieloryb panowanie mórz i oceanów, wilk symbolizuje geniusza lądów, natomiast żaba pośrednika pomiędzy lądem, a wodami. Totemy mają za zadanie przedstawić historie - zarówno te mityczne, jak i prawdziwe - którymi związana jest dana rodzina.

Wbrew niektórym wierzeniom totemy nie służyły do modłów, a do symbolicznego przedstawienia mistycznych więzi między ludźmi oraz relacji człowieka ze swym zwierzęcym lub roślinnym przodkiem. Były to godła rodzinne, nie mające żadnego wymiaru religijnego. Swoją ideą przypominają herby.


http://ixachitlan.pl/600