Ostatnio miałem przyjemność przeczytać dziełko Rothbarda: „Etyka wolności”. Książka nawet ciekawa, ale znalazłem pewien słaby rozdział. Ten rozdział to: „Dzieci i ich prawa”.
Na początku autor przyznaje prawo do aborcji dla matek na każdym etapie rozwoju płodu (Ponieważ płód to „pasożytniczy wyzyskiwacz” w wypadku niechcianej ciąży). Potem pisze: „nowo narodzone dziecko nie może być w jakimkolwiek sensie istniejącym posiadaczem samego siebie. Dlatego też albo matka, albo jakaś inna strona lub strony mogą być właścicielami dziecka.”
Potem sobie zaprzecza: „Krótko mówiąc, każde dziecko jak tylko się rodzi i opuszcza ciało matki, posiada prawo do samoposiadania”.
Jeśli narodzone dziecko nie miałoby prawa do samoposiadania to rodzice mogliby zabić je młotkiem i zrobić z niego kotlety, bo żadne prawo własności nie zostało naruszone.
Dlaczego jednak prawo „samoposiadania” ma być nadawane w chwili urodzenia? Z punktu widzenia nauki nie ma różnicy między wcześniakiem a płodem na odpowiednim stadium zaawansowania. Dlaczego „samoposiadanie” przysługuje bytowi A nie z racji tego, że jest bytem A ale z racji tego, że odłączył się od ciała dorosłej samicy tego samego gatunku?
Można przyjąć oczywiście że byt A o ile przebywa w ciele innego bytu, to jest jego własnością, bo np. jest uznawany za część jego ciała. Ale logicznie rzecz biorąc, po odłączeniu także pozostaje jego własnością i może z tym zrobić co chce tak samo jak z odciętym kosmykiem włosów- włos po odcięciu nadal stanowi własność osoby, która go sobie obcięła.
Rothbard natomiast w ogóle nie zastanawia się, czy „płód” (i „embrion” ludzki) jest człowiekiem czy nie. Jak dla niego to można nawet przyjąć, że jest: „Lecz jacy ludzie, możemy spytać, mają prawo do pasożytowania w obrębie ciała osoby niechętnej takiej sytuacji?” „Aborcji nie powinno się nazywać morderstwem żywej osoby, lecz wykluczeniem niechcianego wyzyskiwacza z ciała matki.”
No dobrze a teraz, przyjrzyjmy się logicznym konsekwencjom tych zdań. Jeśli uznamy, że można dokonać agresji (i to agresji maksymalnej bo odbierającej prawo do samoposiadania) w obronie naszych praw własności jedynie w wypadku gdy nie można inaczej obronić swych praw własności to np.: Jeśli A będzie latał swoim samolotem i przewoził ludzi za pieniądze, to jeśli znajdzie gapowicza na pokładzie i będzie chciał się go pozbyć natychmiast to powinien mieć prawo wyrzucić go z samolotu. Dlaczego miałby istnieć przymus tolerowania „pasożytniczego wyzyskiwacza” aż do czasu wylądowania?. Inna sytuacja, ktoś mieszkający na szczycie góry zaprasza do siebie nieznajomego, jedyną drogą dojścia do domostwa jest most łączący obie góry (góra na której znajduje się domostwo jest zbyt stroma aby z niej zejść). Jeśli po wejściu nieznajomego na terytorium właściciela posesji most ulegnie zniszczeniu (na skutek zdarzeń losowych bądź z inicjatywy właściciela posesji), a właściciel posesji znudzi się obecnością nieznajomego na jego ziemi, to powinien mieć prawo zrzucenia go z tej góry, bo góra należy do niego. Dlaczego miałby być przymuszony tolerować „pasożytniczego wyzyskiwacza” aż do czasu odbudowy mostu?
Menu
Kategorie
Frizona na...
Ostatnie posty
?
Ostatnie wpisy na blogach
Wiadomość